Mieszkańcy
Domu Popiołu.

Dwadzieścioro ludzi, każde naznaczone czymś szczególnym. Zanim zostali alchemikami, byli ludźmi. Oto ich historie.

Isolde Glasswidowszklarka · The Kiln Owners' Table

Isolde weszła przez małżeństwo do rodziny szklarzy i pochowała męża młodo, i zatrzymała jego dwoje dzieci oraz jego piece, bo to było wszystko, co jej po nim zostało. Ścigała błękit, jakiego żaden piec nigdy nie utrzymał, błękit, o którym mąż przysięgał, że jest możliwy, gdy pewnej zimowej nocy rozpaliła ognie za wysoko i żar zabrał całą dzielnicę szkła. Jej pasierbowie spali na poddaszu nad piecem. Wyszła z zawalenia bez zadrapania i od tamtej pory nie czuje gorąca na skórze, i trwa przy Sztuce, bo musi wiedzieć, dlaczego ogień oszczędził tę jedną osobę, która zasługiwała na to najmniej.

PÓŁKA PIECA · Master Firebox

Cały poziom Ravel zajmują huty i piece szklarskie, a Isolde chodzi po nim bez rękawic. Rada dała jej Master Firebox, bo znosi żar zabójczy dla całej brygady, a kobieta raz oszczędzona przez ogień to użyteczna własność.

Toma Blackfennurek kanałowy · The Deep Pump Brotherhood

Blackfenowie toną od czterech pokoleń, tu ojciec, tam kuzyn, kanały zabierają jednego z nich co kilka lat jak dziesięcinę, a Toma podjął się wydobywania topielców, bo ktoś z rodziny zawsze musiał i został ostatni. Potem runął most rybnego targu, a ciało, które zahaczył i odwrócił, było jego młodszym bratem, jedynym krewnym, którego jeszcze nie pochował. Coś się w nim pod tą wodą odczepiło i nigdy nie wróciło na miejsce. Wstrzymuje teraz oddech ponad wszelką naturalną miarę i pracuje z rozpuszczalnikiem, który rozpuszcza wszystko, bo musi wierzyć, że istnieje taki, który równie czysto rozpuszcza rodzinną klątwę.

DNO CYSTERNY · Great Pump

Schodzi do zalanych szybów, których Bractwo nie potrafi osuszyć, i wraca, gdy zwyczajny oddech dawno powinien się skończyć. Dno Cysterny chroni dolne budowle przed zatopieniem. Toma dociera tam, gdzie woda już wygrała.

Halden Farhailzhańbiony herold · The Bell of Accord

Halden był heroldem dworskim i stracił głos przez gorączkę, i spędził dziewięć niemych lat, ucząc się czytać oddech pod zdaniem i zamiar pod oddechem. Kiedy głos wrócił, niósł za daleko i za prawdziwie, a jedno zdanie, które wypowiedział w zatłoczonej sali, nie dało się cofnąć i skończyło się wojną graniczną. Dwóch z chłopców wcielonych do tej wojny było jego własnymi synami i żaden nie wrócił do domu, a żona, która przeczekała jego dziewięć niemych lat, nie przeczekała jego żałoby. Od tamtej pory nie przestał się poruszać. Bada to, co się wznosi, i to, co zostaje, bo nauczył się w najgorszy możliwy sposób, że cała sztuka polega na tym, by wiedzieć, które słowa puścić w górę, a które zatrzymać przy ziemi na zawsze.

KANAŁ KSIĘŻYCA · Tide Dial

Wie, jakie słowa wywołują wojnę między poziomami: na powierzchni wystarczyło mu jedno zdanie. Bell of Accord trzyma go przy Księżycowym Odpływie i uczciwie wykorzystuje tę wiedzę. Halden decyduje, co mówi się między poziomami, a częściej — co się przemilcza.

Ott Deepveingórnik · The Loadbearing Lodge

Ott zabrał syna w głębokie chodniki w dniu, w którym chłopiec skończył czternaście lat, tak jak jego własny ojciec zabrał kiedyś jego, i byli trzy mile w środku, gdy strop runął i ich zamknął. Ott przeżył jedenaście tygodni w ciemności na wodzie z jaskini i bladym grzybie ze ścian. Jego syn przeżył sześć dni. Nie mówi o pięciu tygodniach, które spędził sam z małym grobem wykopanym złamanym kilofem. Kiedy w końcu do niego dotarli, wyszedł na górę odmieniony, powolny i pewny i już nie całkiem ciepły w dotyku, i potrafi teraz wziąć każdy kamień i powiedzieć ci, czym ten stara się stać. Uprawia Sztukę, bo głębia nauczyła go, że wszystko się przemienia, gdy dość czasu i nacisku, i nie potrafi przestać potrzebować, by objęło to również jego chłopca.

WARSTWA MURARZA · Proof Chamber

Warstwa Murarzy to wzmocniony kręgosłup utrzymujący centralne galerie. Ott odczytuje nacisk dłońmi. Loża ufa kamieniowi bardziej niż przyrządom; dzięki niemu jeszcze nikogo to nie zabiło.

Sabine Emberhalpojedynkowiczka · The Iron Mercy Corps

Emberhalowie byli rodziną pojedynkowiczów, a Sabine wychowano, by odpowiadała na zniewagę ostrzem, zanim wychowano ją do czytania. Stoczyła pierwszy pojedynek w wieku siedemnastu lat o honor ojca i i tak straciła go rok później od wolniejszego ostrza, potem biła się o imię brata i pochowała brata, potem o sprawę kochanka i pochowała kochanka, aż nie został nikt z rodziny, dla czyjego honoru wciąż dobywała stali. Na ostatniej barykadzie kula muszkietowa trafiła ją prosto w pierś i jej nie zabiła, a tam, gdzie powinna być rana, jest ciepło, które nie zgasło. Przyszła do Sztuki, bo nie potrafi przestać czegoś pragnąć, i poluje, z pewnego rodzaju wściekłością, na to jedno pozostałe pragnienie, które może wreszcie wystarczy.

ŻYŁA ŻELAZA · Mercy Barracks

Jest twardą ręką Korpusu, wysyłaną do czerwonych galerii, gdy spór przestaje być tylko sporem. Żelazna Żyła szybko kończy konflikty. Sabine pochowała wszystkich, za których dobyła stali, i nie ma cierpliwości do powolnych rozwiązań.

Elias Halfandnegocjator · The Bell of Accord

Elias urodził się jako bliźniak zrośnięty i został odcięty w trzecim dniu życia, a jego brat nie przeżył noża. Matka nigdy nie spojrzała na niego, nie widząc syna, którego straciła przy cięciu, i powiedziała mu to, pod koniec, jako rodzaj przeprosin, które trafiły jak rana. Całe życie czuł się połową czegoś, słysząc na zawsze drugi głos, który kończy jego zdania o takt wcześniej niż on. Stał się człowiekiem, który siada między wrogami i nie wychodzi z pokoju, dopóki nie potrafią go dzielić, bo nie znosi rzeczy, która odmawia pojednania, będąc w kołysce zrobionym dokładnie z tego. Szuka medium, w którym dwa przeciwieństwa mogą zamieszkiwać jedno ciało bez tego, by któreś umarło, i tak, wie, o co naprawdę prosi.

KANAŁ KSIĘŻYCA · Tide Dial

Bell of Accord powstrzymuje jedenaście poziomów przed mordowaniem się o dym, wodę i schody. Elias jest jej wysłannikiem. Siedzi przy Tide Dial w Księżycowym Odpływie, aż dwa poziomy potrafią dzielić pokój. Powstał z czegoś, co odmawiało pojednania. Ravel dało mu jedenaście takich spraw.

Greta Brineheldstrażniczka warzelni · The Loadbearing Lodge

Greta pilnuje warzelni nad szarym ujściem od czterdziestu lat i pochowała w tym czasie trzech mężów, każdy dobry człowiek zabrany przez coś innego twardego, i po każdym pogrzebie wracała do panwi na najbliższy przypływ, bo sól nie zatrzymuje się dla żałoby i ona, ostatecznie, też nie potrafiła. Miała jedną córkę, która patrzyła, jak matka grzebie męża po mężu i grabi sól przez to wszystko, i która odeszła w wieku szesnastu lat, przysięgając, że żadne miejsce nigdy jej tak nie posiądzie, i nie napisała od dziewięciu lat. Greta i tak stawia co noc lampę w oknie od ujścia. Jest najmniej mistyczną duszą w domu i tą, na której inni się wspierają, i robi Dzieło, bo ktoś musi być tam jeszcze rano, na wypadek gdyby córka kiedyś przyszła drogą wzdłuż ujścia.

WARSTWA MURARZA · Proof Chamber

Jest stałym ciężarem Loży. W Warstwie Murarzy Ravel przechowuje rzeczy, które nie mogą się ruszać. Czterdzieści lat pływów i trzej mężowie nauczyli ją być na miejscu rano. Tutaj to cała praca.

Corvin Mourncroftgrabarz zarazy · The Iron Mercy Corps

Corvin wynosił zmarłych z zamurowanej dzielnicy przez całą wielką chorobę, ostatni człowiek stojący na nogach, gdy księża uciekli, i nosił dziobatą maskę przez to wszystko, w tym przez tydzień, w którym wyniósł własną żonę i ich małego syna i nie mógł pozwolić, by inni tragarze zobaczyli, że grabarz płacze. Nosił maskę tak długo, że gdy wreszcie było bezpiecznie ją zdjąć, odkrył, że nie potrafi, a pod nią jest twarz, której po prostu nie pokaże. Rozmawia tylko z ludźmi, którzy kogoś stracili i są gotowi wypowiedzieć imię na głos. Pracuje nad najczarniejszym stopniem Sztuki, gniciem, któremu trzeba stawić czoła i które trzeba nazwać, zanim cokolwiek może zostać oczyszczone, bo jest to jedyna rzecz na świecie, która go już nie przeraża.

ŻYŁA ŻELAZA · Mercy Barracks

Gdy pod Żelazną Żyłą ginie brygada i żaden kapłan nie chce zejść, Korpus wysyła Corvina. W masce z dziobem niesie zmarłych przez czerwone galerie. W koszarach dawno przestano prosić, by ją zdjął.

Wren Debtswornzbiegły uczeń · The Surface Receivers

Wren miał dziewięć lat, gdy ojciec przepisał dziecko staremu aptekarzowi na poczet długu, a atrament ledwo zdążył wyschnąć, gdy matka, która błagała go, by tego nie robił, dostała gorączki z żalu i wstydu i odeszła przed wiosną. Przez sześć lat Wren mełł proszki starego i przełykał jego charakter, spłacając rodzinę, która już nie istniała, by odebrać spłatę. Kiedy aptekarz umarł w pół zdania i zostawił zamkniętą szafę i żadnego spadkobiercy, Wren wziął tę jedną butelkę, której zawsze zabraniano mu dotykać, i uciekł. Jest najmłodszy w domu i najmniej skłonny powiedzieć, skąd pochodzi, a butelka wciąż jest zakorkowana, bo Wren nauczył się dokładnie, ile kosztuje być komuś winnym, i przeraża go to, co będzie winien w dniu, w którym odkryje, co jest w środku.

ZŁOCONA POSADZKA · Receiver Hall

Wren czyta księgi długów Złoconej Kondygnacji lepiej niż ich skrybowie: własne nazwisko trafiło tam w wieku dziewięciu lat. Odbiorcy przyjęli Wren dla tej wiedzy. Każde zejście poprzedza sprawdzenie, kto trzyma dokumenty dłużne poziomu.

Roel Ironvowzdezerterowany chirurg · The Iron Mercy Corps

Roel i jego brat poszli na wojnę razem, jeden walczyć, drugi leczyć, i to Roel odjął bratu zmiażdżoną nogę na stole w lodowatym namiocie, bo nikt inny nie chciał, a to była jedyna szansa, i brat i tak umarł od tego trzy dni później, przeklinając go ostatnim jasnym oddechem, jaki miał. Ślub, który Roel złamał, to ten złożony nad tamtym ciałem: nigdy więcej nie ciąć dla sprawy. Złamał go, by przeciąć linie zaopatrzenia własnej armii i zakończyć oblężenie, które jego leczenie tylko przedłużało, i obie strony nazwały go zdrajcą za to miłosierdzie. Przyszedł do Sztuki dla tego jedynego stopnia, który jest uczciwy wobec siły, i utrzymuje, że każde prawdziwe dzieło ma moment, w którym rzecz dobra i rzecz słuszna nie są tym samym, i że on swój już wydał.

ŻYŁA ŻELAZA · Mercy Barracks

Przodki kopalni, stoły operacyjne i prycze milicji dzielą czerwone galerie. Roel pracował wszędzie. Korpus przyjął chirurga-dezertera, bo Żelazna Żyła potrzebuje kogoś, kto wie, kiedy dobroć przestaje oznaczać słuszność.

Bram Falsecrownfałszerz · The Surface Receivers

Bram fałszował złoto, by nakarmić córkę po śmierci żony, złocenie na ołowiu tak drobne, że żaden probierz w mieście go nie wychwycił, i co roku mówił sobie, że to ostatni. Potem pewnej nocy odlał sztabę, która wyszła złotem na wskroś, prawdziwym złotem z metalu nieszlachetnego, i nikt, on sam najmniej, nie umie powiedzieć jak. Teraz każda korona w trzech miastach chce człowieka, który robi złoto z niczego, i żadna nie uwierzy, że nie wie jak, a najszybszy sposób, jaki wszystkie wymyślają, by zmusić go do pracy, to najpierw znaleźć córkę. Więc ucieka i ukrywa ją i goni Sztukę z czystego przerażenia, bo jedyny sposób, by przestać być ściganym za cud, to nauczyć się dokonywać go na rozkaz, zanim ktoś inny da mu powód, którego nie zdoła odrzucić.

ZŁOCONA POSADZKA · Receiver Hall

Pracuje na pierwszym zamkniętym poziomie, pośród kantorów, gdzie dług zapisuje się, zanim się go poczuje. Odbiorcy trzymają go blisko i pod strażą: przekonujące złoto czyni go ich najlepszym narzędziem albo zgubą. W Receiver Hall wciąż nie rozstrzygnięto którą.

Vesna Copperkettleperfumiarka i swatka · The Kiln Owners' Table

Vesna sprzedawała zapach i, po cichu, małżeństwa, i była najlepsza w mieście w kojarzeniu trudnych i nieprawdopodobnych, aż to jedno stadło, którego nigdy nie powinna była wyswatać, skończyło się otruciem. Zmarłym był mąż jej własnej siostry, a trucizna pochodziła, choć sądy nigdy tego nie znalazły, z zapachu, który sama Vesna skomponowała jako prezent ślubny. Siostra nie odezwała się do niej od tamtej pory i wychowuje dwoje dzieci, które nie mają już imienia dla swojej ciotki. Vesna straciła sklep i zachowała oko: wciąż widzi na pierwszy rzut oka dokładnie, czego chcą dwoje ludzi i czy da się to do siebie dopasować. Przyszła do Sztuki, bo zrozumiała, zanim ktokolwiek jej to powiedział, że całość jest małżeństwem, i że trudne nigdy nie jest łączenie, tylko życie z tym, co się połączyło.

PÓŁKA PIECA · Master Firebox

Łączy to, co nie powinno się łączyć: lotne substancje w tyglu i wrogich właścicieli przy Radzie. Półka Pieców działa dzięki obu. Vesna jako jedyna z domu jest mile widziana przy każdym palenisku poziomu.

Pip Swiftpennyposłaniec i złodziej · The Surface Receivers

Pip nigdy nie miał rodziny i to jest cała rana: zostawiony przy kole podrzutków z połówką mosiężnego żetonu i bez kartki, i powiedziano mu, że pasująca połówka będzie matką, która wróci po niego, i nigdy nią nie była, i Pip wytarł swoją połówkę na płasko od ciągłego pocierania, aż był dość duży, by wiedzieć lepiej, i i tak nigdy jej nie zdjął. Nauczył się, że dziecko niosące list jest niewidzialne, i zamienił niewidzialność w fach, a fach w nawyk brania jednej małej drugiej rzeczy przy każdej dostawie, bo nic nigdy nie zostało dane, więc wszystko trzeba wziąć. Wgadał się do domu z wiadomością, której nikt jeszcze nie napisał, i został, bo nikt nie potrafi go przyłapać na wychodzeniu, i nie dochowuje żadnej tajemnicy ani nie utrzymuje żadnej nieruchomej chwili, bo stanie w miejscu to moment, w którym dogania cię to, co nie wraca.

ZŁOCONA POSADZKA · Receiver Hall

Drogi Pip prowadzą przez całą głębokość Ravel, lecz zapłata pochodzi ze Złoconej Kondygnacji. Zajęcie komornicze w tym płaszczu podróżuje szybciej niż komornik. Wszystkie dolne poziomy rozpoznają te buty na schodach.

Marisol Tidewellpołożna · The Deep Pump Brotherhood

Marisol sprowadziła na świat czterysta dzieci bezpiecznie i nie zdołała sprowadzić własnego, które przyszło za wcześnie pewnego szarego świtu i zostało tylko na tyle długo, by je potrzymać. Potem wróciła do odbierania dzieci innych kobiet, bo praca się nie zatrzymywała i ona, postanowiła, też nie, a gdzieś w latach, które nastąpiły, zaczęła czuć przyciąganie rzeczy, których nie było w pokoju, tak jak przypływ czuje księżyc, którego nie widzi. Poczuła śmierć własnej matki trzy doliny dalej, co do godziny. Przyszła do Sztuki dla jej cichego twierdzenia, że nic naprawdę nie odeszło, dopóki nie zawiodło z powrotem po raz drugi, i nosi lustro, bo nie ufa już pierwszemu, ostatecznemu spojrzeniu na cokolwiek, a już najmniej na pustą kołyskę.

DNO CYSTERNY · Great Pump

Odczytuje studzienkę, zanim woda się podniesie. Bractwo płaci jej za stanie przy Great Pump i wskazanie chwili działania. Galerie niżej ruszają wraz z nią, bo mierniki zawsze dowiadują się później.

Odile Gravesownanatomka · The Fault Anatomists

Odile była córką grabarza i uczyła się wnętrza ciała z ciał, które grzebał jej ojciec, i była to gra między nimi, starym człowiekiem a dziwnym dzieckiem, nazywać części przy świetle latarni. Potem wyniszczająca choroba zabierała go powoli przez jedną zimę, a medycy wzruszyli ramionami i nie nadali jej nazwy, i Odile, dziewiętnastoletnia i oszalała, otworzyła własnego ojca po śmierci, by znaleźć to, co przeoczyli. Znalazła. Było za późno, by przydało się komukolwiek poza nią, i uczyniło ją niezdolną, by kiedykolwiek przestać szukać. Dwa uniwersytety wzięły jej odkrycia i jej nazwisko w tym samym ruchu i wyrzuciły ją. Przyszła do Sztuki, bo jest to jedyna nauka, która traktuje ciało jak rzecz, którą można rozebrać i złożyć z powrotem odmienioną, i chce, bardziej niż powie, być winna ojcu inne zakończenie.

FIOLETOWY USKOK · Split Lantern

Fioletowy Uskok to najgłębszy eksploatowany poziom Ravel, gdzie purpurowe kryształy rozrywają skałę. Odile traktuje go jak ciało: otwiera i pyta o przyczynę śmierci. Anatomowie płacą jej myto przy Split Lantern, bo tylko ona wraca z odpowiedzią.

Wenna Hollowbellbyła siostra · The Bell of Accord

Wenna zrzekła się córki, by wstąpić do zakonu, niemowlęcia zostawionego przy bramie przytułku, żeby mogła przyjąć milczenie i śluby, i przez dwadzieścia lat mówiła sobie, że dziecku jest przez to lepiej i że Bóg prowadzi rachunki. Pewnej zimowej nocy pod koniec tych dwudziestu lat czuwała przy chorym podrzutku przyniesionym do klasztoru i modliła się wszystkim, co miała, a dziecko i tak umarło w jej ramionach, i dopiero potem, po żetonie wszytym w kocyk, zrozumiała, czyje to było dziecko. Milczenie po tamtym było całkowite i nie ustąpiło. Odeszła z zakonu z niczym. Pracuje nad stopniem bielenia Sztuki, obmyciem, które następuje po najgorszym, i mówi, że to nie przebaczenie i nie pokój, tylko cisza, w której coś jest wreszcie dość puste, by zacząć od nowa.

KANAŁ KSIĘŻYCA · Tide Dial

Po każdej śmierci w studzience bije w dzwony oczyszczenia przy Tide Dial, gdzie srebrzyste wskaźniki mierzą miesięczny wzrost głębokiej wody. Zgoda zatrzymuje ją, bo poziom w żałobie posłucha dzwonu wcześniej niż targu.

Yann Brightwicklatarnik · The Kiln Owners' Table

Brightwickowie zapalali latarnie w tej samej ubogiej dzielnicy od trzech pokoleń, od dziadka przez ojca do Yanna, ta jedna mała jasność, według której cała ulica ustawiała swoje wieczory. Yann miał piętnaście lat i był na dalekim końcu rundy tej zimowej nocy, gdy potrącona latarnia zajęła strzechę i ogień przebiegł całą długość dzielnicy, i nie wrócił, i nie wróciły też matka ani dwie małe siostry, które były w domu. Yann nigdy nie zdołał odłożyć rachunku, że Brightwick z płomieniem szedł tą ulicą absolutnie każdej nocy. A jednak Yann jest jedyną duszą w domu, która przyszła do Sztuki nie z żałoby, lecz z prostej upartej odmowy uwierzenia, że ciemność ma ostatnie słowo, i wciąż zapala latarnie o zmierzchu dla ulicy, której już nie ma, bo ktoś w rodzinie zawsze to robił.

PÓŁKA PIECA · Master Firebox

Oświetla zejście. Każde schody pod Półką Pieców noszą jego lampy, zawieszone przez człowieka, któremu spłonął dom. Rada nigdy nie spytała, czemu wybrał poziom, który mu go odebrał.

Alphon Brittlebrickmistrz murarski · The Loadbearing Lodge

Alphon Brittlebrick stawiał mury przez trzydzieści lat i nigdy nie stracił warstwy, aż do wielkiego zlecenia na przytułek, gdy zleceniodawca dwukrotnie obciął cenę, a Alphon, by utrzymać swoją ekipę na wypłacie przez ciężką zimę, kupił tańsze wapno i wmówił sobie, że zaprawa wytrzyma. Nie wytrzymała. Wysoki mur runął bezwietrznego poranka i zabrał czterech jego robotników, a jednym z tej czwórki był jego własny najstarszy syn, Col, który cały sezon błagał, by zaufano mu na najwyższym rusztowaniu i któremu Alphon w końcu, z dumą, pozwolił wejść. Wiedział, że zaprawa jest zła, i położył ją mimo to, i nie znalazł żadnej wersji tego zdania, w której dałoby się żyć. Przyszedł do Sztuki, by nauczyć się tej jednej rzeczy, która ocaliłaby jego chłopca: co sprawia, że zrobiona rzecz trzyma, a co sprawia, że zawodzi, i nie potrafi teraz zbudować choćby murku ogrodowego, nie badając go wcześniej, obsesyjnie, aż do zniszczenia.

WARSTWA MURARZA · Proof Chamber

Zanosi każdą podporę do Proof Chamber i łamie ją: mur o nieznanej granicy wytrzymałości już zawodzi. Loża nazywa to doktryną. Alphon — jedynymi przeprosinami, które mu pozostały.

Ephraim Oldquillślepy uczony · The Fault Anatomists

Ephraim przeczytał każdą książkę wartą przeczytania i bardzo wiele takich, które nie były, kosztem wszystkiego, co działo się w pokojach wokół niego, a gdy żona, a potem dzieci wołały go do stołu albo do łoża, albo na pożegnanie, odpowiadał najczęściej: za minutę, później, kiedy skończę tę stronę. Kończył stronę przez czterdzieści lat. Wzrok zawiódł go powoli, a potem naraz, i dopiero w ciemności usłyszał wreszcie, jak cichy pozwolił stać się domowi i jak dawno wołanie ustało. Zielona księga, którą nosi i wręcza każdemu nowemu w drzwiach, to ta, którą uszyła mu najmłodsza córka, gdy była dziewczynką, i której nie otworzył ani razu, dopóki jeszcze widział. Zadaje każdej nowej duszy jedyne pytanie, które jego zdaniem się liczy, i nigdy nie brzmi ono, co chcesz stworzyć, tylko czy jesteś gotów, by tworzenie cię zmieniło, bo ci, którzy nie są, a wie o tym lepiej niż ktokolwiek, wyrządzają najwięcej krzywdy najbliższym.

FIOLETOWY USKOK · Split Lantern

Zapisuje każde zejście do Fioletowego Uskoku, także te odrzucone przez pamięć żywych. Anatomowie są małym domem na najgłębszym zamieszkanym poziomie Ravel. Tam jedynie księgi ślepego uczonego nie zapominają.

Liora Clockheartzegarmistrzyni · The Deep Pump Brotherhood

Liora i jej siostra bliźniaczka budowały zegary od dzieciństwa przy tym samym warsztacie, dwie pary rąk przy każdym mechanizmie, kończąc nawzajem swoją pracę tak bezszwowo, że klienci byli pewni, iż warsztat ma tylko jednego zegarmistrza z bardzo szybką parą rąk. Gorączka zabrała jej siostrę w wieku dwudziestu dwóch lat, zimowego poranka, w przestrzeni między jednym uderzeniem zegara warsztatowego a następnym. Liora dokończyła sama mechanizm, który budowały razem, i od tamtej pory chodzi doskonale, a ona trzyma go w szufladzie, której nie potrafi otworzyć. Przyszła do Sztuki w dniu, w którym przeczytała jej najstarsze twierdzenie, że rzecz można rozebrać i złożyć z powrotem pełniejszą, niż była, i nikomu w domu nie powiedziała prawdziwego powodu, dla którego nigdy nie śpi i nigdy nie przestaje. Próbuje sprowadzić siostrę z powrotem i każdy odkryty pierwiastek mierzy, w milczeniu, wobec tej jednej niemożliwej rzeczy.

DNO CYSTERNY · Great Pump

Jej zegary ustalają zmiany pomp, a zatem decydują, który poziom zostanie zalany. Bractwo trzyma Dno Cysterny; Liora trzyma godzinę. W Ravel to niemal to samo.