Ars MagnaTerug naar het spelDe mensen van
het Ashuis.
Twintig mensen, ieder getekend door iets specifieks. Iedereen is een mens voordat die alchemist is. Dit zijn hun verhalen.
Isolde Glasswidowglasblazer · The Kiln Owners' Table
Isolde trouwde in een glazeniersfamilie en begroef haar man jong, en hield zijn twee kinderen en zijn ovens allebei, omdat dat alles was wat haar van hem restte. Ze joeg op een blauw dat geen oven ooit had gehouden, een blauw waarvan haar man had gezworen dat het mogelijk was, toen ze op een winternacht de vuren te hoog opstookte en de hitte de hele glaswijk nam. Haar stiefkinderen sliepen op de zolder boven de oven. Ze liep zonder een schram uit de instorting en heeft sindsdien geen hitte meer op haar huid gevoeld, en ze houdt vast aan de Kunst omdat ze moet weten waarom het vuur juist de ene persoon spaarde die het het minst verdiende.
OVENRICHEL · Master Firebox
Een hele laag van Ravel bestaat uit smelterijen en glasovens. Isolde loopt er zonder handschoenen. De Tafel gaf haar de Master Firebox omdat ze hitte verdraagt die een ploeg zou doden, en omdat een door het vuur gespaarde vrouw nuttig bezit is.
Toma Blackfengrachtenduiker · The Deep Pump Brotherhood
De Blackfens verdrinken al vier generaties, hier een vader, daar een neef, de grachten die er om de paar jaar een nemen als een tiende, en Toma nam het werk op zich de verdronkenen te bergen omdat iemand uit de familie het altijd moest doen en hij de laatste was die over was. Toen stortte de vismarktbrug in en het lichaam dat hij haakte en omdraaide was zijn jongere broer, de enige verwant die hij nog niet had begraven. Iets kwam onder dat water in hem los en zette zich nooit meer vast. Hij houdt zijn adem nu langer in dan enige natuurlijke telling, en hij werkt met het oplosmiddel dat alles oplost omdat hij moet geloven dat er één is dat een familievloek even schoon oplost.
CISTERNEBODEM · Great Pump
Hij duikt in schachten die de Broederschap niet kan leegpompen en keert terug wanneer geen natuurlijke adem meer zou volstaan. De Cisternebodem behoedt de onderwerken voor verdrinking. Toma gaat waar het water al gewonnen heeft.
Halden Farhailonteerde heraut · The Bell of Accord
Halden was hofheraut en verloor zijn stem aan een koorts, en bracht negen zwijgende jaren door met leren de adem onder een zin en de bedoeling onder de adem te lezen. Toen zijn stem terugkwam droeg hij te ver en te waar, en één zin die hij in een volle zaal sprak kon niet worden teruggenomen en eindigde in een grensoorlog. Twee van de jongens die voor die oorlog werden opgeroepen waren zijn eigen zoons, en geen van beiden kwam thuis, en de vrouw die zijn negen zwijgende jaren had uitgezeten zat zijn rouw niet uit. Sindsdien is hij niet meer opgehouden met bewegen. Hij bestudeert wat opstijgt en wat blijft, want hij leerde op de slechtst denkbare manier dat de hele truc is te weten welke woorden je laat opstijgen en welke je voor altijd op de grond houdt.
MAANGOOT · Tide Dial
Hij weet welke woorden oorlog tussen lagen beginnen: bovengronds deed hij dat ooit met één zin. De Bell of Accord houdt hem bij de Maanafvoer en gebruikt zijn kennis eerlijk: Halden beslist wat tussen de lagen gezegd wordt en, vaker nog, wat niet.
Ott Deepveinmijnwerker · The Loadbearing Lodge
Ott nam zijn zoon mee de diepe gangen in op de dag dat de jongen veertien werd, zoals zijn eigen vader hem had meegenomen, en ze waren drie mijl binnen toen het dak instortte en hen insloot. Ott leefde elf weken in het donker van grotwater en de bleke zwam van de wanden. Zijn zoon leefde zes dagen. Over de vijf weken die hij alleen doorbracht met het kleine graf dat hij met een gebroken houweel groef, spreekt hij niet. Toen ze hem eindelijk bereikten kwam hij veranderd boven, traag en zeker en niet helemaal warm meer bij aanraking, en hij kan nu elke steen vasthouden en je vertellen wat die probeert te worden. Hij beoefent de Kunst omdat de diepte hem leerde dat alles verandert met genoeg tijd en druk, en hij kan niet ophouden nodig te hebben dat dat ook zijn jongen omvat.
METSELLAAG · Proof Chamber
De Metsellaag is de verstevigde ruggengraat die de centrale gangen openhoudt. Ott leest de druk met zijn handen. De Loge vertrouwt steen boven instrumenten; dankzij hem heeft dat nog niemand gedood.
Sabine Emberhalduelliste · The Iron Mercy Corps
De Emberhals waren een duellistenfamilie, en Sabine werd opgevoed om een belediging met de kling te beantwoorden voordat ze werd opgevoed om te lezen. Ze vocht haar eerste duel op haar zeventiende voor de eer van haar vader en verloor hem het jaar daarop toch aan een tragere kling, vocht daarna voor de naam van een broer en begroef de broer, daarna voor de zaak van een minnaar en begroef de minnaar, tot er niemand van de familie over was voor wiens eer ze nog staal trok. Bij de laatste barricade trof een musketkogel haar vol in de borst en doodde haar niet, en waar de wond zou moeten zijn zit een warmte die niet is uitgegaan. Ze kwam tot de Kunst omdat ze niet kan ophouden dingen te willen, en ze jaagt, met een soort woede, op het ene verlangen dat rest en misschien eindelijk genoeg is.
IJZERADER · Mercy Barracks
Ze is de harde hand van het Korps, gestuurd naar de rode gangen zodra ruzie geen gewone ruzie meer is. De IJzerader beslecht geschillen snel. Sabine heeft iedereen begraven voor wie ze ooit staal trok en heeft geen geduld meer voor traagheid.
Elias Halfandonderhandelaar · The Bell of Accord
Elias werd geboren als Siamese tweeling en werd op zijn derde dag losgesneden, en zijn broer overleefde het mes niet. Zijn moeder keek nooit naar hem zonder de zoon te zien die ze bij het snijden verloor, en ze zei het hem, tegen het einde, als een soort verontschuldiging die als wond aankwam. Hij heeft zich zijn hele leven de helft van iets gevoeld, en hoort voor altijd een tweede stem die zijn zinnen een tel voor hem afmaakt. Hij werd de man die tussen vijanden gaat zitten en de kamer niet verlaat tot ze die kunnen delen, omdat hij niets kan verdragen dat weigert zich te verzoenen, aangezien hij in de wieg uit precies dat gemaakt is. Hij zoekt het medium waarin twee tegengestelden één lichaam kunnen bewonen zonder dat er één sterft, en ja, hij weet waar hij echt om vraagt.
MAANGOOT · Tide Dial
De Bell of Accord voorkomt dat elf lagen elkaar om rook, water en trappen vermoorden. Elias is hun afgezant. Hij zit bij de Tide Dial van de Maanafvoer en vertrekt pas als twee lagen de kamer kunnen delen. Hij ontstond uit iets dat verzoening weigerde. Ravel gaf hem er elf.
Greta Brineheldzoutpanhoedster · The Loadbearing Lodge
Greta houdt al veertig jaar de zoutpannen boven een grijze riviermond en begroef in die tijd drie echtgenoten, elk een goede man genomen door iets anders hards, en na elke begrafenis stond ze bij het volgende tij weer bij de pannen omdat het zout niet stopt voor rouw en zij dat uiteindelijk ook niet kon. Ze had één dochter, die haar moeder man na man zag begraven en er door alles heen zout zag harken, en die op haar zestiende vertrok met de eed dat geen plek haar ooit zo zou bezitten, en die al negen jaar niet heeft geschreven. Greta zet toch elke nacht een lamp voor het raam op de riviermond. Ze is de minst mystieke ziel in het huis en degene op wie de anderen leunen, en ze doet het Werk omdat er iemand 's ochtends nog moet zijn, voor het geval de dochter ooit de weg langs de riviermond op komt.
METSELLAAG · Proof Chamber
Ze is het vaste gewicht van de Loge. De Metsellaag bewaart wat in Ravel niet mag bewegen. Veertig jaar getijden en drie echtgenoten leerden haar er ’s morgens te zijn. Hier is dat het hele werk.
Corvin Mourncroftpestbegrafenisman · The Iron Mercy Corps
Corvin droeg de doden de hele grote ziekte lang uit een ommuurde wijk, de laatste man die nog stond toen de priesters waren gevlucht, en hij droeg het snavelmasker de hele tijd, ook in de week waarin hij zijn eigen vrouw en hun kleine zoon naar buiten droeg en de andere dragers niet kon laten zien dat de begrafenisman huilde. Hij droeg het masker zo lang dat hij, toen het eindelijk veilig was het af te zetten, merkte dat hij het niet kon, en eronder zit een gezicht dat hij eenvoudigweg niet zal tonen. Hij spreekt alleen met mensen die iemand verloren hebben en bereid zijn de naam hardop te zeggen. Hij werkt aan de zwartste fase van de Kunst, de rotting die onder ogen gezien en benoemd moet worden voor er iets schoon kan worden, omdat het het enige is dat hem op de wereld nog niet bang maakt.
IJZERADER · Mercy Barracks
Als een ploeg onder de IJzerader sterft en geen priester afdaalt, stuurt het Korps Corvin. Met zijn snavelmasker draagt hij hen door de rode gangen omhoog. In de kazerne vraagt niemand meer of hij het afdoet.
Wren Debtswornweggelopen leerling · The Surface Receivers
Wren was negen toen de vader het kind aan een oude apotheker overdeed om een schuld te delgen, en de inkt was nauwelijks droog toen de moeder, die hem gesmeekt had het niet te doen, een koorts van verdriet en schaamte kreeg en in het voorjaar heen was. Zes jaar maalde Wren de poeders van de oude man en slikte zijn humeur, en betaalde daarmee een familie af die er niet meer was om het te ontvangen. Toen de apotheker midden in een zin stierf en een gesloten kast en geen erfgenaam naliet, nam Wren de ene fles die altijd verboden was aan te raken en rende weg. Wren is de jongste in het huis en het minst bereid te zeggen waar hij vandaan komt, en de fles zit nog dicht, want Wren heeft precies geleerd wat het kost iemand iets schuldig te zijn, en is doodsbang voor wat er verschuldigd zal zijn op de dag dat blijkt wat erin zit.
VERGULDE VLOER · Receiver Hall
Wren leest de schuldboeken van de Vergulde Vloer beter dan de klerken: op negenjarige leeftijd stond de eigen naam erin. De Ontvangers namen Wren om die kennis aan. Voor iedere afdaling controleert Wren wie de papieren van die laag bezit.
Roel Ironvowgedeserteerde chirurgijn · The Iron Mercy Corps
Roel en zijn broer gingen samen naar de oorlog, de een om te vechten en de ander om te helen, en het was Roel die het verbrijzelde been van zijn broer nam op een tafel in een ijskoude tent omdat niemand anders het wilde en het de enige kans was, en de broer stierf er drie dagen later toch aan, hem vervloekend met de laatste heldere adem die hij had. De gelofte die Roel brak was die welke hij boven dat lichaam aflegde: nooit meer snijden voor een zaak. Hij brak haar om de bevoorradingslijnen van zijn eigen leger door te snijden en een beleg te beëindigen dat zijn helen alleen maar rekte, en beide zijden noemden hem verrader om die genade. Hij kwam tot de Kunst om de ene fase die eerlijk is over geweld, en hij houdt vol dat elk echt werk een moment kent waarop het goede en het juiste niet hetzelfde zijn, en dat hij het zijne al heeft uitgegeven.
IJZERADER · Mercy Barracks
Ertswanden, operatietafels en militiebedden delen de rode gangen. Roel werkte op alle drie. Het Korps nam een gedeserteerde chirurg aan omdat de IJzerader iemand nodig heeft die weet wanneer vriendelijkheid en juistheid uiteenlopen.
Bram Falsecrownvalsemunter · The Surface Receivers
Bram vervalste goud om zijn dochter te eten te geven nadat zijn vrouw was gestorven, verguldsel over lood zo fijn dat geen keurmeester in de stad het betrapte, en hij zei elk jaar tegen zichzelf dat dit het laatste was. Toen goot hij op een nacht een staaf die er door en door goud uitkwam, echt goud uit onedel metaal, en niemand, hijzelf het minst, kan zeggen hoe. Nu wil elke kroon in drie steden de man die goud uit niets maakt, en geen enkele zal geloven dat hij niet weet hoe, en de snelste manier die ze allemaal bedenken om hem aan het werk te krijgen is eerst de dochter te vinden. Dus rent hij, en houdt haar verborgen, en jaagt de Kunst na uit pure schrik, want de enige manier om niet langer om een wonder opgejaagd te worden is leren het op bevel te verrichten voordat iemand anders hem een reden geeft die hij niet kan weigeren.
VERGULDE VLOER · Receiver Hall
Hij werkt op de eerste afgesloten laag, waar de rekenkamers zitten en schuld wordt geschreven voordat ze wordt gevoeld. De Ontvangers houden hem dichtbij en in het oog: zijn overtuigende goud maakt hem hun beste werktuig of hun ondergang. Receiver Hall heeft nog niet besloten welke.
Vesna Copperkettleparfumeur en koppelaarster · The Kiln Owners' Table
Vesna verkocht geur en, stilletjes, huwelijken, en ze was de beste van de stad in het koppelen van de moeilijken en de onwaarschijnlijken, tot de ene verbintenis die ze nooit had mogen bemiddelen eindigde in een vergiftiging. De dode was de man van haar eigen zuster, en het gif was gekomen, al vonden de rechtbanken het nooit, uit een geur die Vesna zelf als huwelijksgeschenk had gemengd. Haar zuster heeft sindsdien niet met haar gesproken en voedt twee kinderen op die geen naam meer hebben voor hun tante. Vesna verloor de winkel en hield het oog: ze ziet nog steeds in één blik precies wat twee mensen willen en of het passend te maken is. Ze kwam tot de Kunst omdat ze begreep voor iemand het haar zei dat het geheel een huwelijk is, en dat het moeilijke nooit het verbinden is, maar het leven met wat je hebt verbonden.
OVENRICHEL · Master Firebox
Ze verenigt wat niet samen hoort: vluchtige stoffen in de smeltkroes en vijandige eigenaars rond de Tafel. De Ovenplank draait op beide. Vesna is als enige van haar huis welkom bij elke vuurhaard van de laag.
Pip Swiftpennykoerier en dief · The Surface Receivers
Pip had nooit een familie, en dat is de hele wond: achtergelaten bij een vondelingenwiel met een halve koperen penning en geen briefje, en er werd gezegd dat de passende helft de moeder zou zijn die terugkwam, en dat was ze nooit, en Pip sleet de halve penning glad met wrijven tot Pip oud genoeg was om beter te weten, en deed hem toch nooit af. Pip leerde dat een kind met een brief onzichtbaar is, en maakte van onzichtbaarheid een vak, en van het vak de gewoonte om bij elke bezorging één klein tweede ding mee te nemen, want er werd nooit iets gegeven dus moet alles genomen worden. Pip praatte zich het huis binnen met een boodschap die nog niemand had geschreven en bleef omdat niemand Pip kan betrappen op weggaan, en houdt geen geheim en geen stil moment vast, want stilstaan is wanneer het niet-terugkomen je inhaalt.
VERGULDE VLOER · Receiver Hall
Pips routes beslaan heel Ravel, maar het loon komt van de Vergulde Vloer. Een beslagbrief reist in die jas sneller dan een deurwaarder kan afdalen. Alle lagere lagen herkennen die laarzen op de trap.
Marisol Tidewellvroedvrouw · The Deep Pump Brotherhood
Marisol bracht vierhonderd kinderen veilig ter wereld en kon het hare niet brengen, dat op een grijze ochtend te vroeg kwam en alleen lang genoeg bleef om vastgehouden te worden. Daarna ging ze terug om de kinderen van andere vrouwen op te vangen, omdat het werk niet ophield en zij, zo besloot ze, ook niet, en ergens in de jaren daarna begon ze de trek te voelen van dingen die niet in de kamer waren, zoals het getij een maan voelt die het niet ziet. Ze voelde haar eigen moeder drie dalen verderop sterven, op het uur nauwkeurig. Ze kwam tot de Kunst om haar stille bewering dat niets werkelijk weg is tot het een tweede keer niet is teruggekeerd, en ze draagt de spiegel omdat ze de eerste, definitieve blik op wat dan ook niet meer vertrouwt, en op een lege wieg al helemaal niet.
CISTERNEBODEM · Great Pump
Ze leest de opvangput voordat het water stijgt. De Broederschap betaalt haar om bij de Great Pump het juiste moment aan te geven. De gangen eronder bewegen wanneer zij dat doet; de meters weten het altijd pas daarna.
Odile Gravesownanatome · The Fault Anatomists
Odile was de dochter van een doodgraver en leerde het inwendige van het lichaam van de lichamen die haar vader begroef, en het was een spel tussen hen, de oude man en het vreemde kind, de delen benoemen bij lantaarnlicht. Toen nam een slopende ziekte hem in de loop van één winter langzaam weg en de artsen haalden hun schouders op en gaven het geen naam, en Odile, negentien en radeloos, opende haar eigen vader na zijn dood om te vinden wat ze gemist hadden. Ze vond het. Het was te laat om iemand anders dan haarzelf van nut te zijn, en het maakte haar onmachtig ooit op te houden met kijken. Twee universiteiten namen haar bevindingen en haar naam in één beweging en zetten haar op straat. Ze kwam tot de Kunst omdat het de enige studie is die een lichaam behandelt als iets dat uit elkaar gehaald en veranderd weer in elkaar gezet kan worden, en ze wil, meer dan ze zeggen zal, haar vader een ander einde schuldig zijn.
VIOLETTE BREUK · Split Lantern
De Violette Breuk is Ravels diepste ontgonnen laag, waar paars kristal door de rots breekt. Odile behandelt haar als een lichaam: opensnijden en naar de doodsoorzaak vragen. De Anatomen betalen haar tol bij Split Lantern omdat alleen zij met de oorzaak terugkomt.
Wenna Hollowbellvoormalige zuster · The Bell of Accord
Wenna gaf een dochter op om in de orde te treden, een zuigeling achtergelaten bij de poort van het armenhuis zodat zij het zwijgen en de geloften kon aannemen, en ze zei twintig jaar lang tegen zichzelf dat het kind er beter van werd en dat God de boeken bijhield. Op een winternacht tegen het einde van die twintig jaar waakte ze bij een ziek vondelingskind dat naar het klooster was gebracht en bad met alles wat ze had, en het kind stierf toch in haar armen, en pas daarna begreep ze, aan een penning in de deken genaaid, wiens kind het was geweest. Het zwijgen daarna was volkomen en trok niet op. Ze verliet de orde met niets. Ze werkt aan de witfase van de Kunst, het schoonwassen dat op het ergste volgt, en ze zegt dat het geen vergeving is en geen vrede, alleen de stilte waarin iets eindelijk leeg genoeg is om opnieuw te beginnen.
MAANGOOT · Tide Dial
Ze luidt de reinigingsklokken na elke dood in de put, bij de Tide Dial waar zilveren meters de maandelijkse stijging van het diepe water volgen. Het Akkoord houdt haar omdat een rouwende laag eerst naar een klok en dan naar een afspraak luistert.
Yann Brightwicklantaarnopsteker · The Kiln Owners' Table
De Brightwicks staken al drie generaties de lampen van dezelfde arme wijk aan, van grootvader op vader op Yann, het ene kleine schijnsel waar een hele straat zijn avonden op afstemde. Yann was vijftien en aan het verre eind van de ronde in de winternacht waarin een omgestoten lamp een rieten dak greep en het vuur de hele lengte van de wijk aflegde, en het kwam niet terug, en de moeder en de twee kleine zusjes die thuis waren geweest ook niet. Yann heeft de rekensom nooit kunnen neerleggen dat elke afzonderlijke nacht een Brightwick met een vlam door die straat liep. En toch is Yann de enige ziel in het huis die niet uit rouw tot de Kunst kwam maar uit een simpele koppige weigering te geloven dat het donker het laatste woord heeft, en steekt nog steeds bij schemer lampen aan voor een straat die er niet meer is, omdat iemand in de familie dat altijd gedaan heeft.
OVENRICHEL · Master Firebox
Hij verlicht de afdaling. Elke trap onder de Ovenplank draagt zijn lampen, geplaatst door een man wiens eigen huis afbrandde. De Tafel vroeg nooit waarom hij de laag koos die het hem afnam.
Alphon Brittlebrickmeestermetselaar · The Loadbearing Lodge
Alphon Brittlebrick trok dertig jaar lang muren op en verloor nooit een laag, tot de grote opdracht voor het armenhuis, toen de opdrachtgever de prijs tweemaal drukte en Alphon, om zijn ploeg door een harde winter aan loon te houden, de goedkopere kalk kocht en zichzelf voorhield dat de mortel wel zou houden. Dat deed hij niet. De hoge muur kwam op een windstille ochtend neer en nam vier van zijn werklieden, en een van de vier was zijn eigen oudste zoon, Col, die het hele seizoen had gesmeekt om op de bovenste stelling vertrouwd te worden en die Alphon eindelijk, trots, naar boven had laten gaan. Hij wist dat de mortel verkeerd was en legde hem toch, en hij heeft geen versie van die zin gevonden waarin hij kan leven. Hij kwam tot de Kunst om het ene te leren dat zijn jongen gered zou hebben: wat een gemaakt ding doet houden, en wat het doet bezwijken, en hij kan nu geen tuinmuurtje meer bouwen zonder het eerst dwangmatig tot breuk te beproeven.
METSELLAAG · Proof Chamber
Hij brengt elke steun naar de Proof Chamber en breekt die: een laag waarvan het bezwijken onbekend is, bezwijkt al. De Loge noemt het leer. Alphon noemt het zijn enige overgebleven verontschuldiging.
Ephraim Oldquillblinde geleerde · The Fault Anatomists
Ephraim las elk boek dat het lezen waard was en heel veel die dat niet waren, ten koste van alles wat er in de kamers om hem heen gebeurde, en wanneer zijn vrouw en later zijn kinderen hem riepen aan een tafel of aan een ziekbed of bij een vertrek antwoordde hij meestal: zo meteen, straks, als ik deze bladzijde uit heb. Hij maakte de bladzijde veertig jaar lang uit. Zijn gezicht liet hem langzaam en toen ineens in de steek, en pas in het donker hoorde hij eindelijk hoe stil hij het huis had laten worden, en hoe lang geleden het roepen was opgehouden. Het groene boek dat hij draagt en aan elke nieuwkomer bij de deur overhandigt, is het boek dat zijn jongste dochter als meisje voor hem naaide en dat hij niet één keer opensloeg zolang hij nog kon zien. Hij stelt elke nieuwe ziel de enige vraag die er volgens hem toe doet, en die is nooit wat wil je maken, maar of je bereid bent door het maken veranderd te worden, want zij die dat niet zijn, en dat weet hij beter dan wie ook, doen de mensen om hen heen de meeste schade.
VIOLETTE BREUK · Split Lantern
Hij beschrijft iedere afdaling naar de Violette Breuk, ook die welke het levende geheugen verwierp. De Anatomen vormen een klein huis op Ravels diepste bewoonde laag. Daar zijn de boeken van een blinde geleerde het enige dat niet vergeet.
Liora Clockheartklokkenmaakster · The Deep Pump Brotherhood
Liora en haar tweelingzus bouwden vanaf hun kindertijd klokken aan dezelfde werkbank, twee paar handen aan elk uurwerk, en maakten elkaars werk zo naadloos af dat klanten zeker wisten dat de winkel maar één klokkenmaker had met een heel snel paar handen. De koorts nam haar zus op haar tweeëntwintigste, op een winterochtend, in de ruimte tussen de ene slag van de werkplaatsklok en de volgende. Liora maakte het uurwerk dat ze samen bouwden alleen af, en het loopt sindsdien volmaakt, en ze bewaart het in een la die ze niet open kan doen. Ze kwam tot de Kunst op de dag dat ze haar oudste bewering las, dat iets uit elkaar gehaald en heler dan het was weer in elkaar gezet kan worden, en ze heeft niemand in het huis de echte reden verteld waarom ze nooit slaapt en nooit ophoudt. Ze probeert haar zus terug te halen, en elk element dat ze ontdekt meet ze, in stilte, af aan dat ene onmogelijke ding.
CISTERNEBODEM · Great Pump
Haar klokken regelen de pompdiensten en bepalen dus welke laag overstroomt. De Broederschap beheert de Cisternebodem; Liora beheert het uur. In Ravel is dat bijna hetzelfde.